Draad kapot

De zomer had zich die twee weken in maart schromelijk vergist.  Sindsdien kreeg de lente volledig vrij spel.  Dagelijkse regenvlagen gecombineerd met constante, gestaag stijgende temperaturen.  Perfect om al wat voorzichtig groen kleurt te doen ontploffen.  Begin deze week lijkt de zomer dan toch gearriveerd.  Later dan verwacht, maar de maartse misstap blijkt goed verteerd.  Als we de voorspellingen mogen geloven zullen we zeven dagen op rij om en bij de 27 graden halen.  De week kan voor aanvang al niet meer stuk.  Die vijf dagen zonder David in huis zullen zo om zijn.

In geen tijd is het dinsdagmiddag.  Een virtuele babbel met een vriendin wordt abrupt afgebroken door een stroompanne.  Ik controleer rustig alle zekeringen maar zie geen probleem en loop bij de buurman langs om te checken of ook zij zonder elektriciteit zitten.  De baseballcommentator op het tv-scherm antwoordt in zijn plaats.  Ik grap dat ze doelbewust enkel onze stroom zullen hebben afgesloten en verifieer voor mijn vertrek nog even of hij misschien het telefoonnummer van de elektriciteitsmaatschappij heeft voor het geval ik het niet terugvind op een van de labels.  Dat heb ik ze nog nooit weten doen, verzekert hij me.  En ja, dat nummer heeft hij.  Ietwat verontrust check ik opnieuw de hoofdzekeringenkast buiten. Tiens, twee labels hier.  Was dat eerder ook al zo?  En die loshangende draad, vreemd...  Ik bel ComEd om verhaal te halen.  Na tien minuten slaag ik erin het "servicemenu" te doorworstelen.  Eindelijk krijg ik iemand aan de lijn.  De vrouw vindt helemaal niks over ons terug, ook niet nadat ik een kwartier lang op verzoek beleefd allerlei gegevens heb doorgespeeld.  Ook de naam van mevrouw huisbaas levert geen resultaat op.  Amerikanen blinken standaard uit in klantvriendelijkheid.  Zeker hier in Illinois, waar iedere verkoper de titel van Meest Vriendelijke Staat als een persoonlijke verdienste beschouwt.  Toch klinkt deze Mina opvallend onvriendelijk.  Probeer eens op naam van meneer huisbaas, vraag ik als zijn naam me plots te binnen schiet - namen onthouden is een van mijn mindere talenten.  Het is een wanhoopspoging, nu is mijn geduld helemaal op.  Het zou trouwens bizar zijn moest ze op zijn naam een account terugvinden, want onze lease en contacten lopen volledig via mevrouw huisbaas.  Mijn gedachten dwalen een eerste keer af naar de meisjes.  Over een uur wil ik ze oppikken en tegen die tijd zou ik graag het probleem verholpen hebben.  Een utopie, realiseer ik mij.  Goed, misschien zitten we vanavond in het donker, maar morgen wil ik zeker een elektricien over de vloer. Wonderwelletjes een doorbraak aan de andere kant van de lijn.  Er bestond inderdaad een account op naam van meneer huisbaas, maar die werd op 5 januari afgesloten.  En, voegt Mina er op een dit-is-de-normaalste-zaak-van-de-wereld toontje aan toe, daarom hebben wij vanmiddag jullie stroom afgesloten. Ik ben verbolgen.  Niet te geloven, zeg ik haar.  Zomaar, zonder verwittiging? Mevrouw, dat is het veiligst voor onze technici op de baan.  Al een half uur lang houd ze me aan het lijntje, laat ze me tot drie keer toe uitgebreid vertellen over de accountovername die in januari plaatsvond.  Dus Mina, zonder verwittiging zetten jullie een gezin met twee kleine kinderen in het donker.  En niet gewoon gezellig in het donker, maar ook nog eens zonder warm water, zonder internet en met een koelkast en diepvries vol rottende voedingswaren.  Half maart werd er een brief naar jullie adres verstuurd, onderbreekt ze me.  Wel, die is nooit toegekomen Mina. Zoals er wel meerdere dingen nooit zijn toegekomen op dit adres.  Dus een brief versturen is de enige actie die ComEd onderneemt alvorens over te gaan tot een dergelijke drastische maatregel?  Er is een fout gebeurd, Mina.  Bij jullie intern. Die overnameformulieren zijn begin januari effectief binnengebracht.  Kunnen die elektriciens alsjeblieft rechtsomkeer maken en de stroom opnieuw aansluiten?  Nee mevrouw Wrulow, dat kunnen ze niet.  Ze mogen enkel de taken op hun opdrachtenblad uitvoeren.  Vond u het niet gek dan, dat u geen rekeningen van ons kreeg?  Neen Mina, daar heb ik eerlijk gezegd niet bij stilgestaan.  Als je verhuist naar een ander land krijg je de eerste maanden een berg rekeningen in de bus, van bedrijven waarvan je de naam niet eens kent.  Je betaalt die allemaal netjes op tijd en probeert in de mate van het mogelijke een overzicht te krijgen van de maandelijkse vaste kosten.  Maar goed, komen die elektriciens morgen opnieuw langs dan?  Euh, u kan een nieuwe accountaanvraag indienen en dan duurt het tot vijf werkdagen voor u weer elektriciteit heeft.  Wablieft?!  Een hele week dus.  Hier laat ik het niet bij Mina.  Als we voor het weekend niet opnieuw stroom hebben,  wordt dit "A story".  Pisnijdig beëindig ik het gesprek en ik rep me om nog voor sluitingstijd opnieuw een aanvraagformulier in te dienen.  Voor ik de meisjes ophaal krijg ik gelukkig David nog te pakken om even stoom af te laten.

Nog verdoofd van verontwaardiging vertel ik Siska en Lucie bij thuiskomst dat er een draad in de tuin kapot is, en dat we daardoor vanavond geen lichten kunnen aandoen.  Enthousiast druk ik hen op het hart dat dat helemaal niet erg is.  Dat het zelfs heel speciaal is.  We kunnen nu kaarsen aansteken.  Siska kijkt bedenkelijk naar het plafond in de keuken.  Dus die lampen werken niet, mama?  Ze wijst vervolgens de lampen in de eetkamer aan en daarna die in de living en vraagt expliciet bij iedere lamp of ook die kapot is.  Dan volgt het besef dat haar nachtlampje vanavond niet aankan.  Op dat moment tover ik een brede kaars tevoorschijn in allerlei kleurtjes die ze meteen geweldig vindt.  Nog voor het schemert is haar speciale nachtkaars veilig geïnstalleerd.  Opgelucht dat ze meegaan in mijn enthousiasme, stop ik de meisjes wat later in bed.  Meteen daarna kruip ik ook zelf in bed.  Met een goed fotoboek, een aantal Humo's en de zomerbrochure van het community center als surrogaat voor David.  Wat positiefs in mijn hoofd stoppen voor de slaap komt.

De volgende morgen bel ik opnieuw de klantenservice van de elektriciteitsmaatschappij.  Onze oorspronkelijke aanvraag voor accountovername is plots opgedoken. Daardoor zullen we slechts een tot drie dagen zonder stroom zitten.  Terwijl mevrouw de heractiveringsopdracht invoert, valt mijn gsm uit. Plat na eerst een kwartier naar wachtreclames te hebben moeten luisteren.  Ik ben enigszins gerustgesteld en meldt David het nieuws per e-mail vanuit een Mc Donalds met free wifi.  Terwijl mijn gsm oplaadt, slurp ik een gigantische smoothie leeg in de hoop een zoveelste amandelontsteking even te vergeten.  Voor het weekend zullen we weer elektriciteit hebben.  De meisjes vinden het tof zonder, vooral hun badje in de keukenpompbak.

Er zijn ergere dingen die je kunnen overkomen.  Ik stel alleen maar vast dat een lokaal marktmonopolie bedrijfsprocedures met een hoek af kan opleveren.